Neen tegen afschaffing voetweg DIL099

en doodlopen van voetweg DIL102

Prikkeldraadversperringen aan de Cluyzenboschweg (soms open, soms dicht).
Vrederechter beslist tot afschaffing, maar is daar niet bevoegd voor.

Op 13 juni 2019 beslist de vrederechter van Lennik dat de veel gebruikte voetweg DIL099 te Dilbeek is afgeschaft wegens verjaring door onbruik gedurende meer dan 30 jaar en legt ze aan de gemeente, haar personeel en aangestelden een verbod op om het eigendom, waarover deze voetweg loopt, te betreden.

Op 18 juli 2019 laat de eigenaar van de aanliggende villa en gronden de voetweg op 3 plaatsen afsluiten met een prikkeldraadversperring.
Na klacht van buren bij de politie, verwijdert de politie diezelfde avond de versperring ter hoogte van de Kerkeveldstraat. Maandagavond 22 juli was de versperring ook verdwenen aan de Kluizenbosstraat, de doorgang van/naar voetweg 102 was nog niet mogelijk (tenzij voor wie tussen 2 prikkeldraden door kruipt).
Dinsdag 23 juli worden alle toegangen opnieuw afgesloten, ditmaal met dubbel zoveel prikkeldraad. De gemeente hing er er nevenstaande informatie.

Midden augustus was de voetweg terug toegankelijk, op 1 september waren ook de borden van de gemeente weggehaald en was voetweg DIL102 en een deel van DIL099 vers gemaaid. Maar de Gordelwandelaars van de Wolfsputtenwandeling werden via asfaltwegen (Ketelheidestraat / Snakkaertstraat) gestuurd.

Op 19 september heeft de aangelande nieuwe prikkeldraadversperring aangebracht.
Midden oktober 2019 waren de voetwegen terug toegankelijk....

Bezitsdrang van villaeigenaars.

Bewoners van een villa, gelegen tussen voetwegen 99, 102 en 100 kochten deze villa en terrein van 1 ha een 15tal jaren geleden. Ze kochten nadien terreinen bij aan de overkant van deze voetwegen, en proberen sindsdien een groot afgesloten domein van 3-4 ha te maken, waar niemand in de buurt mag komen. Deze publieke voetwegen, die al zowat 200 jaar oud zijn, en waar al sinds 1975 onafgebroken bewegwijzerde wandelpaden door lopen (Braambessenpad, Milieupad, sinds 2002 Wolfsputtenwandeling), dwarsbomen hun plannen.

2x verlegd/afgeschaft, 2x in beroep vernietigd.

Dankzij veel vriendjespolitiek werd al 2x beslist dat voetweg DIL099 verlegd zou worden en DIL102 afgeschaft, ondanks massale protesten bij de openbare onderzoeken. 2x werden deze beslissingen van de provincie, op advies van de gemeente, in beroep vernietigd, laatst op 8 februari 2018. Alle details hierover

2018/2019: Een juridisch spel omtrent de feitelijke en juridische ligging

De villaeigenaars dagen in september 2018 de gemeente voor de vrederechter. Ze stellen
1. dat het juridisch tracé = zoals het in de Atlas der Buurtwegen staat, al meer dan 30 jaar niet gebruikt is, en 'bewijzen' dit met een luchtfoto waarop alleen bomen te zien zijn, geen voetweg onder die bomen (logisch, is zo bij duizenden voetwegen en wegen), een foto van een omgezaagde boom die minstens 45 jaar oud is, en op het tracé zou gestaan hebben, en 2 getuigenverklaringen van personen die van op 100m afstand tot de voetweg er nooit passage zouden gezien hebben (kan moeilijk, als er een bos voor ligt).
2. dat de gemeente onvoldoende aantoont dat het huidig tracé al minstens 30 jaar gebruikt is (ook al zijn de wandelfolders bij het dossier).
3. eisen dat de gemeenten een dwangsom van 25.000 euro moet betalen, telkens wanneer iemand van of in opdracht van de gemeente, hun eigendom betreedt, vb. om de voetweg te maaien.

Op 13 juni 2019 beslist de vrederechter dat voetweg 99 afgeschaft is en verbiedt de toegang van gemeentepersoneel en personen in opdracht van de gemeente, echter zonder dwangsom..

Vrederechter gaat meermaals in de fout!

1. Een vrederechter kan geen voetweg afschaffen. Dit kan enkel de bestendige deputatie van de provincie, nadat de germeenteraad een openbaar onderzoek gehouden heeft, de bezwaren gemotiveerd weerlegd heeft, en een positief advies gegeven heeft, overeenkomstig Artikel 27 en 28 van de wet op de buurtwegen., en mits er geen beroep wordt ingediend. Vanaf 1 september 2019 zal de gemeente zelf kunnen beslissen na een openbaar onderzoek, en blijft beroep mogelijk.

2. De vrederechter heeft niet opjectief geoordeeld, heeft alle bewijsmateriaal en argumentatie van de gemeente naast zich neer gelegd, en het algemeen belang geschonden.

3. Een vrederechter kan wel verklaren dat een voetweg meer dan 30 jaar niet is gebruikt, en daarmee 'verjaart', vb. als er al meer dan 30 jaar een hoge omheiding volledig rond een terrein is, waar onmogelijk een wandelaar door kan. Zo'n beslissing kan nadien aangegrepen worden om een verzoek tot afschaffing in te dienen, maar ook dan moet de gemeente een openbaar onderzoek organiseren.